Verleden - Stichting PANN

home over pann organisatie verleden

Organisatie	Vrijwilligers	Subsidies	Media
Missie en doelstellingen Verleden

Home

PANN Jubileumpagina

PANN-on-Tour

Over PANN

PANN-Feesten

Agenda

Foto's

Audio-reportages

PANN zoekt JOU!

PANN & Maatschappij

Andere organisaties

PANN Prijzenkast

PANN-Forum

PANN Subsidies

Pers

Contact

Laatste update:
08-03-10

	Verleden

	In 1969 richtten een zestal jongens van de Utrechtse Studenten Werkgroepen Homoseksualiteit PANN op. Zij waren het beu dat er geen ruimte was voor homojongeren in hun stad. Inmiddels kent de organisatie een enorm rijke maar turbulente geschiedenis.


	1969 - 1975

	PANN begon op 15 april 1969 als een besloten dinsdagavondsociëteit voor homofiele jongeren. De leden waren vooral jongens. Artikel 248bis uit het Wetboek van Strafrecht stelde homoseksueel contact tussen meerder- en minderjarigen strafbaar. Daarom liet het COC geen jongere onder de 21 jaar toe. Meerdere gemeentelijke-, overheids- en juridische instanties werden geraadpleegd en ondanks het wetsartikel zag de officier van Justitie geen bezwaar. Het eerste bestuur bestond uit louter studenten omdat de oprichters het logisch vonden dat studenten het voortouw namen omdat hun omgeving "het homofiele gedragspatroon" accepteerde en die van de werkende jongeren niet. De plannen van de kerngroep PANN om naast deze besloten sociëteit een geïntegreerde sociëteit voor hetero- en homojongere te starten groeide uit tot de maandelijkse PANN-Feesten. De besloten soosjeteit ging in 1972 dicht nadat Fons Derrez en Herman het bijltje erbij neergooiden. De sfeer was te consumptief, te versierderig en te weinig maatschappijkritisch. Vergaderingen van de actiegroep PANN verzandden in discussies over te voeren acties om de maatschappij te veranderen. Uiteindelijk bleef alleen de feestcommissie over en zij bracht het bezit van PANN onder in een stichting.

	1975 - 1983

	Door toevoeging van nieuw, veelal vrouwelijk, bloed kon PANN weer groeien en haar doelstelling verbreden. PANN ging zich richten op discussies over seksualiteit en relaties in het algemeen. In deze periode telde PANN op het hoogtepunt (van bestuurlijke diversificatie) wel twintig subgroepen en werd in 1978 het PANN-Café geopend. PANN werd een vereniging en een stichting beheerde het vermogen. Het lustrum in 1979 werd groots gevierd met een alternatieve bruiloft op het bordes van het stadhuis. Vanaf 1981 is het even mis gegaan binnen het PANN. Besturen wisselden elkaar af en PANN raakte verstrikt in discussies over beleid, democratie en structuren. De feesten en het café trokken minder bezoekers dan voorheen, ook omdat de sfeer agressiever was geworden. In 1981 kreeg het café van het verenigingsbestuur een handleiding 'Hoe ga je om met zuiplappen, knokkers etc?'.

	1983 - 1990

	Je houdt het nu (anno 2000+) niet voor mogelijk, maar het dreigde te gebeuren dat PANN opgeheven zou worden. Op dat moment nam een groep van vijf getrouwen het heft in handen en maakten er een zeer strijdbare flikker- en pottenclub van. Strijd die uiteraard gericht was tegen de discriminatie van homoseksuelen. Het café kreeg de opdracht om kostendekkend te gaan werken en wanneer dit binnen drie maanden niet zou lukken, zou het bestuur maatregelen nemen. Het tapverlies moest verminderen, de bediening beter worden en de kas controleerbaarder. Het bestuur selecteerde daarom voor de bediening ervaren en bekende tappers uit hun kennissenkring of uit andere horecagelegenheden. Deze maatregelen vielen niet bij iedereen in goede aarde want vijf PANN-Dames schreven een boze brief over het 'preventieve jat-optreden'. Uiteraard waren er ook goede veranderingen: er kwam meer licht, een happy hour, broodjes en pinda's en maatdoppen voor de sterke drank. Bezoekersaantallen, omzet en winst vertoonden een stijgende lijn. Er kwamen enthousiaste nieuwe coördinatoren en medewerkers. De vereniging werd opgeheven en alleen een stichting bleef over.

	1990 - 1994

	PANN werd een subsidiegevende stichting. Met de winst van de feesten, het café en het verhuur van de disco werden goede doelen gesteund. In zeker opzicht is PANN in de jaren negentig weer terug bij de basisgedachte, met het PANN-Café op dinsdagavond (de vroegere besloten sociëteit) en de maandelijkse PANN-Feesten (de vroegere geïntegreerde sociëteit).

	1994 - 2003

	Een nieuwe tijdgeest deed zich aan. Het PANN-Cafe op dinsdagavond was begin jaren negentig nog zeer druk bezocht. Iedere dinsdagavond een honderdtal homo-jongeren in een stikkende muffe kelder. Maar door de versobering van de studiebeurs moesten studenten sneller afstuderen en later moesten jaarlijks een hoeveelheid studiepunten worden gehaald. Hierdoor werden de beruchte PANN-cafe avonden steeds slechter bezocht, totdat in 1996 het doek viel. Er is een door groep zeer enthousiaste jongeren toen nog wel getracht om het cafe opnieuw te starten op de donderdag- en later zelfs de vrijdagavond in respectievelijk cafe de Baas en de kelder van het COC. De laatste is zelfs nog verbouwd voor het PANN-Cafe. Maar iedere keer bleek dat na een drukke start, het oude PANN-cafe toch niet echt meer te leven onder de Utrechtse-homojongeren. In 2000 is besloten om het cafe voorgoed te sluiten. De enige herinnering is nu nog het jaarlijkse PANN-Cafe Classic dat sinds 2000 tijdens het MidZomerGracht Festival wordt georganiseerd. De feesten in EKKO hebben zich in deze perioden goed staande gehouden. Door strengere regelgeving mogen er minder bezoekers komen, maar de rij voor het feest lijkt er alleen maar langer op geworden. Het is allemaal wel wat zakelijker geworden. De bezoekers moeten kunnen verwachten wat ze krijgen, zo mag de muziekstijl per avond niet erg afwijken, mogen de rijen aan de bar niet extreem lang zijn en moet EKKO zich houden aan de derde zaterdag van de maand. Over deze zaken is veel vergaderd. Het resultaat liegt er niet om. De PANN-Feesten zijn nog steeds een enorm begrip in Utrecht. Nieuw in deze perioden zijn de Mega PANN-Feesten (start in 1994) en de MidWinter PANN-Feesten (start in 2001). Het eerste Mega PANN-Feest begon ter gelegenheid van het 25-jarig Lustrum. Met hoofdact Ruth Jacott was dit direct een Mega succes. Inmiddels hebben namen als Mrs. Einstein, Face It, Willeke Alberti, Edsilia Rombley, Anita Meyer, Mai Tai, Linda Wagemakers, Karin Bloemen, Ebonique en Trijntje Oosterhuis op het podium gestaan. En iedere keer was het weer een enorm succes. Ondanks de verkoop van 1300 kaarten, zijn de feesten vaak al ruim van te voren uitverkocht; toch neemt de spanning in het bestuur iedere keer weer toe of we uitverkocht raken.

	Locaties

	1969 (Oprichting): werfkelder studentenparochie Cunera 1970: Kargadoor 1974: SSR (studentenvereniging), Rasa (cultureel centrum), Chez Bebe (ruimte op studentencomplex) en N.V. Huis (zaal voor popconcerten) 1977 - 1983: Studentenverenigingen Veritas en Unitas 1978: Catacombe (werfkelder Oudegracht 255), met Tonie de portier 1985 - 1986: Vrije Vloer (zaal voor popconcerten) 1987: Ekko (voormalig SSR) 1991: de Grote Catacombe (werfkelder Oudegracht 219) 2003: Tivoli (Oudegracht 245)