Soula's notes

"En wat is daarop uw antwoord?"

Weigerambtenaren. Vreselijk woord. Net als kindercola en hobbykip. Ik zie hele stugge mannen voor me die in strak gesteven kleding op alles nee zeggen. “Johan, heb je zin in wordfeud?” NEE. “Twister?” NEEEEEE!!!! En dan heftig hun hoofd heen en weer schudden met vastberaden mond en rechte rug. Weigerambtenaren. Het klinkt alsof ze ingezet worden om nee te verkopen aan bewoners die aanvragen indienen bij de gemeente. Kijk, iemand moet het doen en niemand vindt het leuk, behalve de weigerambtenaar. Die is daar voor opgeleid of die is zo geboren. “Mag ik een uitbouw in de tuin?” NEE. “Mag ik uitstel van betaling aanvragen?” NEE. Mag ik mijn importbruid naar Neder… “ NEE. NEE. NEE. Ambtenaren die het moeilijk vinden nee te verkopen zouden blij zijn met zulke weigerambtenaren.

De echte weigerambtenaar weigert slechts één ding: het trouwen van homoseksuelen. Omdat volgens hem God het huwelijk enkel en alleen voor man en vrouw heeft ingesteld. De regering vond en vindt nog steeds dat het zorgen voor minderheden ook inhoudt dat er ruimte blijft voor weigerambtenaren. Ook al wordt de wet dus niet uitgevoerd (noch de motie van Ineke van Gent die door een ruime meerderheid van de Tweede Kamer is aangenomen). Wat natuurlijk heel raar is voor ambtenaren. Om de wet niet uit te voeren. Tenzij er een fascistisch regime aan de macht komt en het niet uitvoeren van de wet een revolutionaire daad wordt.

De weigerambtenaren zijn een minderheid. Net als homo's. Toevallig. De weigerambtenaar moet uitkomen voor zijn principes als hem wordt gevraagd of hij bezwaar heeft op het huwen van homo’s. Dan moet hij dus uit de kast komen. Ook niet leuk, lijkt mij. “Eh ja, ik heb bezwaar.” En, dan volgt zo'n stilte.... “Oh Johan, dat wist ik helemaal niet van je?” Zou hij dan rood aanlopen, of juist zijn rug extra rechttrekken? Zouden zijn collega's hem na die bekentenis anders bejegenen. Niet meer recht aankijken? “Kopje koffie, Johan? Oh sorry, jij wilt natuurlijk niet...”

Homoseksuelen die willen trouwen willen graag “ja” zeggen, en weigerambtenaren zeggen “nee”. De identiteit van homo’s wordt teruggebracht tot hun seksuele voorkeur. De identiteit van de weigerambtenaar wordt teruggebracht tot die ene Nee. Alhoewel, deze man – want we hebben het over de ‘bible-belt’ he mensen – zegt waarschijnlijk ook nee tegen: drugs, abortus, euthanasie, vrouwen met een broek aan, dieren met kleren aan, mannen met lang haar, TV, dansen, smartphones, en kauwgum. 

De weigerambtenaar weigert homo’s, homo’s en de Tweede Kamer weigeren de weigerambtenaar en heel veel mensen vinden het allemaal gedoe. ‘Als iedereen nou gewoon normaal deed...’ Tja. Normaal. Komen we weer. In een samenleving waarin persoonlijk vrijheid belangrijker wordt, botsen deze twee werelden van weigerambtenaren en trouwlustige homo's. En wie krijgt de ruimte?