Soula's notes

#5: Praktiserende homo's

Het Midzomergrachtfestival in Utrecht is net afgelopen. Ondanks de regen is seksuele diversiteit uitvoerig gevierd en expliciet uitgedragen door enkele duizenden mensen. Dat vinden sommige mensen in Nederland niet leuk. Laat enkele van die mensen nou sinds de Eerste Kamerverkiezingen een cruciale rol spelen in de besluitvorming. Dan gaat het in een land waar tolerantie en seksuele diversiteit jarenlang op een hoog plan stond op zijn zachtst gezegd toch wringen. De SGP heeft in de Eerste Kamer opeens een hele belangrijke rol gekregen, doordat zij met hun stem de gedoogpartners aan een meerderheid kunnen helpen in de Eerste Kamer. Hoe de coalitiepartners voortdurend de keuze recht praten voor ofwel een partij die hoofddoeken uitsluit (PVV) ofwel een partij die het dragen van rokken opdraagt en vrouwen en homo's uitsluit (SGP), is ongelooflijk. En dat de zogenaamde weigerambtenaren mogen blijven bestaan, gaat er bij mij ook niet in.

Homoseksualiteit zit meerdere partijen dwars: ook de ChristenUnie komt regelmatig in het

 nieuws met haar worsteling hoe om te gaan met homoseksuelen in de partij. De ChristenUnie heeft sinds vorig jaar een prachtige polderoplossing gevonden: homo's zijn welkom op de kandidatenlijst van de partij, zolang ze maar geen relatie hebben. Of zoals dat in de media wordt genoemd: praktiserende homo's zijn niet welkom op de kandidatenlijst. Praktiserende homo's: het klinkt heel naar en ook wel een beetje smerig. En de boodschap is eigenlijk: je bent homo èn praktiserend. Dat is dubbel zo erg.

De opvatting dat God nu eenmaal de homo's niet bedoeld heeft of homoseksuele verlangens juist als een uitdaging heeft meegegeven aan die arme mensen (probeer er NIETS mee te doen, dan ben je pas een goed mens die zijn liefde voor God laat overwinnen en daarmee toch nog in de hemel terecht komt). Maar waarom zou een God dat doen?

Kijk, hier is je lichaam, je zachte huid, je handen, je g-spot, je clitoris, je prostaat, je mond en zoete lippen, je tong, kijk hoe je heupwiegend naar me toe loopt, je ogen op mij gefixeerd, een klein lachje om je zoete lippen.... NEE, DAT MAG NIET!!! Je hebt wel een prachtig lichaam gekregen zoals alle anderen, maar JIJ als homo mag er helemaal NIETS mee doen! Nou, ben je mooi klaar mee. Je bent verliefd op die leuke vriend van je zus, je voelt tintelingen in je lijf, je loopt de hele dag met een stomme lach op je gezicht en terwijl hetero's opgeheven worden, zich groter dan zichzelf voelen, blij worden, warm, energiek, slapeloos, hun hart helemaal gevuld wordt door het grootste geluk van de wereld, voel jij je schuldig en zondig en vies. BAH! Wat een zonde van dat prachtige lichaam, van dat verlangen, wat zonde van JOU.

Persoonlijk ben ik homo, maar niet praktiserend; ik ben namelijk single en heb het te druk voor one-night stands (laten we het daar op houden). Maakt mij dat echt een beter mens? Of een gefrustreerd mens? De mens is een sociaal dier dat opleeft bij aanraking en intimiteit en seks: ik ben er, ik ben geliefd, ik weet waar ik begin en waar ik eindig.

Ik denk dat als je niet praktiserend bent, je juist bezig bent met je lusten en de beheersing daarvan. Wat een zonde van je tijd en je energie. Wat voor god is dat die je in je korte leven je lichaam ontzegt? Het accepteren van niet-praktiserende homo's is een schijnacceptatie waar echt helemaal niemand iets aan heeft. Of je accepteert homo's of niet. Maar wees daar dan open over. Wordt het ook gelijk duidelijk hoe tolerant Nederland eigenlijk echt is.