Soula's notes

#1: Doe eens normaal!

       Afgelopen week was het weer raak: de Belgische aartsbisschop Leonard veroorzaakte een rel door AIDS te omschrijven als een vorm van gerechtigheid voor bepaalde menselijke gedragingen, zoals homoseksualiteit. Hij staat sowieso niet bekend als een groot homoliefhebber. In 2007 noemde hij homo's al abnormaal:  “Homoseksualiteit is een niet goed ontwikkelde vorm van de menselijke seksualiteit en is niet logisch.”

       Hè dat is ook niet gezellig. Moet dat nou. Het houdt ook niet op. De een na de andere vertegenwoordiger van een religieuze instantie vindt het nodig aan de wereld te melden hoe ziek, zondig en onnatuurlijk homoseksualiteit is. Maar het zijn niet alleen maar religieuze types die zoiets zeggen.

       “Homo's zijn inderdaad abnormaal”, zei een 'jonge moderne' homo laatst op een feestje. Ik keek hem met open mond aan. Het verhaal dat ik vol overtuiging had ingezet bleef onaf in de lucht hangen. Ik was ervan uitgegaan dat mijn homoseksuele toehoorders het automatisch eens zouden zijn met mijn verhaal over hoe belachelijk het was dat homoseksualiteit als onnatuurlijk wordt gezien. Nou dus mooi niet. Van katholiek tot islamiet, van agressieve straatjongen tot veganistische atheïst, veel mensen vinden homo's onnatuurlijk, abnormaal. Dat is nog tot daar aan toe en ook niets nieuws onder de zon, maar dat een homo dat zelf ook gelooft, daar kan ik eigenlijk niet bij. Hoeveel homo's zouden er ook zo over denken? Ik weet dat in ieder geval veel gelovige homo's met dit dilemma worstelen. Maar ongelovige homo's?

       Het achterliggende argument van deze hele ellende is dat seks tussen mannen en vrouwen wel tot voortplanting kan leiden en seks tussen gelijke seksen niet. Ok, dat is waar, maar het is ook waar dat ik gewoon met een man naar bed kan gaan en het kind opvoed met mijn  vriendin. Of een kind adopteren dat verstoten is door zijn biologische  hetero-ouders. Of is dat ook allemaal onnatuurlijk?

       Je hebt behoorlijk oogkleppen op als je natuurlijkheid alleen maar aan voortplanting koppelt en verder niets. Dus als je iemand aanraakt om hallo te zeggen of om iemand te troosten is dat eigenlijk onnatuurlijk, want het leidt niet direct tot een vrolijk baby'tje in je armen en is het dus allemaal zinloos. Weer voor niks geknuffeld!

       Diep binnen in mij is er een (sexy hese) stem die uitschreeuwt: we zijn er toch nog steeds! Kijk dan! In alle culturen, in alle lagen van de bevolking, bij beide seksen, door alle eeuwen en modes heen blijft de homo de kop opsteken. Anders gezegd: iedere minuut worden weer duizenden homo's geboren. Jaja, je doet er niets aan. Het bestaan van homoseksualiteit heeft noch het einde van de mensheid betekend noch heeft het zichzelf uitgeroeid.

       Sterker nog: als je uitgaat van 5% homoseksuelen onder de wereldbevolking kom je uit op 315 miljoen mensen. En die zouden allemaal onnatuurlijk zijn? Jeetje dat is nog erger dan Aids en  HIV (33,4 miljoen mensen op de wereld). Bizar als je er bij stilstaat. Nog bizarder als het over jezelf gaat. Denk je ook regelmatig als je in de spiegel kijkt: 'Mijn haar zit goed en ik heb mooie ogen, maar verdomd jammer dat ik zo onnatuurlijk ben.”

       Het is een rare vorm van zelfhaat. Denken dat de natuur eigenlijk iets anders had bedoeld met je lijf. Foutje, bedankt! What's next? Homo's die masturbatie afwijzen? Of het dansen op Abba? Ik zeg: doe toch normaal.